چرا اینستاگرام؟

پیش نوشت: قبل از اینکه نوشته های پایین را بخوانید. به این دقت کنید که نوشته های پایین تجزیه و تحلیل نویسنده نسبت به این موضوع است. در نتیجه می تواند آری از عیب باشد.

چند وقتی است میان مشغله های روزمره تا فرصتی گیر می آورم به مطالعه پرورش تسلط کلامی می پردازم. شاید برای شما هم پیش آمده باشد که بخواهید یک ساختار، رفتار یا احساس خود را بیان کنید. اما بعد از بیان آن، احساس کرده باشید چیزی که در ذهن داشتید را نتوانستید به خوبی به مخاطبتان بگویید. سوال اینجاست که:

چطور می شود با استفاده از کلمات، تصویری که در ذهن هست، برای شنونده کشید؟

واقعیت موضوع این است که این کار رابطه مستقیمی با دامنه واژگان فعال ما دارد. همچنین گاهی اوقات دامنه واژگان فعال ما هم برای کشیدن تصویر ذهنیمان قدرتی ندارند. بخاطر همین است که ما دست به نقاشی کردن و مدل سازی کردن می زنیم. همچنین بیشتر اوقات ما ترجیح می دهیم آسان ترین روش را بکار ببریم. مثلا با فرستادن شکلک (استیکر) یا یک نقاشی حس و حال لحظه ای خود را به مخاطبمان نشان دهیم. سری به اینجا بزنید. خواهید دید که کاربران فضای مجازی در جهان مصرف کننده چه نوع محتوایی هستند. آنها بیشتر با آپلود کردن تصویر و ویدیو پیام خود را به مخاطب می رسانند. ناگفته نماند که این آمار دلیل بر این نیست که دیگر کسی چیزی نمی خواند. این آمار به ما نشان می دهد که تعداد افرادی که در جهان مصرف کننده تولید محتوای نوشتاری هستند کمتر از افرادی هستند که تولید محتوای تصویری و شنیداری مصرف می کنند. حالا شاید بهتر فهمید که چرا بیشتر کاربران، اینستاگرام را به عنوان ابزاری برای اشتراک گذاری پیام های خود انتخاب  می کنند. بی شک یکی از علت های افزایش مخاطب در همچین فضایی ( اینستاگرام)، به دامنه واژگان لغت آنها بر میگردد. آنهایی که اکثریت جامعه را تشکیل داده اند. آنهایی که  تنها با آپلود کردن تصویر و ویدیو می توانند احساس خود را با مخاطب در میان بگذارند. نهایتا بخواهند به مخاطب خود نشان دهند که حرف هم می توانند بزنند. زیر تصویر خود سخنی از بزرگان هم کپی میکنند.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *